رفتن به بالا
  • دوشنبه - ۱۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۸:۲۳
  • کد خبر : ۱۰۳۴۱
  • چاپ خبر : چگونه ورزش می تواند با افزایش سن از حافظه ما مراقبت کند؟!
بررسی یک مطلب علمی؛

چگونه ورزش می تواند با افزایش سن از حافظه ما مراقبت کند؟!

پارکینسون نوعی بیماری است که بیشتر در افراد سال‌خورده دیده می‌شود، اما ممکن است جوان‌ترها را هم درگیر کند. علت این بیماری تخریب تدریجی سلول‌های عصبی در بخش‌هایی از مغز میانی است که کنترل‌کننده‌ حرکات بدن هستند. افرد مبتلا به پارکینسون در بعضی نقاط از بدن مانند دست، سر و… دچار لرزش می‌شوند و نمی‌توانند کنترلی بر روی این لرزش‌ها داشته باشند. یافته های جدید بیانگر آن است که ورزش کردن برای کمک به حفظ تعادل و تحرک بهتر در افراد مبتلا به پارکینسون بسیار مفید است. دبیر هیئت پزشکی ورزشی استان اصفهان در خصوص نقش ورزش در افراد مبتلا به پارکینسون در گفت و گو با خبرگزاری ایسنا گفت: پارکینسون نوعی بیماری عصبی است که در حالت پیشرفته می تواند اختلالاتی مثل حس عدم تعادل، وضعیت ناپایدار در ایستادن ثابت و یا حتی راه رفتن فرد ایجاد کند، اما غالبا ما آن را در لرزها مشاهده می کنیم و این تفکر را در فرد و اطرافیان ایجاد می کند که فرد ممکن است تعادل خود را از دست داده و سرنگون شود.

با افزایش سن ، عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن کاهش می یابد و خطر ابتلا به بیماری عصبی مانند بیماری آلزایمر افزایش می یابد.

با افزایش سن ، عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن کاهش می یابد و خطر ابتلا به بیماری عصبی مانند بیماری آلزایمر افزایش می یابد.

با افزایش سن، میکروگلیاها در پاکسازی آسیب کارایی کمتری پیدا می کند و توانایی کمتری در جلوگیری از بیماری و التهاب را دارد. این بدان معنی است که التهاب عصبی می تواند پیشرفت کند و عملکرد مغز از جمله حافظه را مختل کند.

ورزش می تواند این میکروگلیاها را در مغز دوباره احیا (برنامه ریزی) کند. ورزش باعث می شود میکروگلیاها انرژی بیشتری داشته باشند و توانایی مقابله با تغییرات التهابی عصبی را که عملکرد مغز را مختل می کند را داشته باشند.

بنابراین چگونه می توانیم اطمینان حاصل کنیم که برای محافظت از مغز، نوع ورزش صحیح را انتخاب کرده ایم – یا به اندازه کافی ورزش می کنیم؟

تاکنون ما شواهد کافی برای تهیه دستورالعمل های خاص برای سلامت مغز نداریم، هرچند یافته ها حاکی از آن است که بیشترین فواید حاصل از ورزش هوازی – مانند پیاده روی، دویدن یا دوچرخه سواری است. به بزرگسالان توصیه می شود حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته ورزش هوازی با شدت متوسط ‌داشته باشند، همراه با فعالیت هایی که قدرت و انعطاف پذیری را حفظ می کنند، تا سلامت عمومی را حفظ کنند.

در اینجا فقط چند روش وجود دارد که ورزش باعث تغییر ساختار مغز ما می شود. بسیاری از مطالعات نشان می دهد که ورزش می تواند با افزایش سن حافظه ما را محافظت کند به این دلیل ثابت شده که ورزش از کاهش حجم کل مغز جلوگیری می کند (می تواند منجر به کاهش عملکرد شناختی شود) و همچنین از جمع شدن در مناطق خاص مغز مرتبط با حافظه جلوگیری می کند.

مغز به شدت وابسته به جریان خون است و تقریباً ۱۵٪ از حجم خون کل بدن را دریافت می کند (علی رغم اینکه اندازه آن فقط ۲-۳٪ از کل بدن ماست). این به این دلیل است که بافت های عصبی ما برای عملکرد و زنده ماندن به اکسیژن رسانی دائمی نیاز دارند. هنگامی که سلول های عصبی فعال تر می شوند، جریان خون در منطقه ای که این سلول های عصبی واقع شده اند افزایش می یابد تا تقاضا را برآورده کند. به همین ترتیب، حفظ مغز سالم به حفظ شبکه سالم عروق خونی بستگی دارد.

ورزش منظم رشد رگهای خونی جدید را در مناطق مغزی که در آن نوروژنز اتفاق می افتد، افزایش می دهد و خون رسانی بیشتری را ایجاد می کند که از رشد این سلول های عصبی جدید پشتیبانی می کند.

ورزش همچنین سلامت و عملکرد رگ های خونی موجود را بهبود می بخشد، و اطمینان حاصل می کند که بافت مغز به طور مداوم برای تأمین نیازها و حفظ عملکرد خود، خون کافی دریافت می کند.

سرانجام، ورزش منظم می تواند از پرفشاری خون (فشار خون بالا) که یک عامل خطر برای ابتلا به زوال عقل است، جلوگیری و حتی آن را درمان کند. ورزش به چندین روش برای افزایش سلامت و عملکرد رگ های خونی در مغز کار می کند.

 

 

یاریزان | چگونه ورزش می تواند با افزایش سن از حافظه ما مراقبت کند؟!

دکتر رمضان حیدریان | رئیس هیات پزشکی ورزشی استان سمنان

منبع:

https://theconversation.com/exercise-and-the-brain-three-ways-physical-activity-changes-its-very-structure-۱۵۰۲۰۳

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه