با اتوجه به آمارهای ارائه شده در طول سالیان متمادی یکی از شایع ترین آسیب های ورزشی در بین ورزشکاران، پارگی رباط صلیبی زانو بشمار می رود.
به گزارش یاریزان؛ آسیبهای رباط صلیبی در دو دسته برخوردی و غیربرخوردی تقسیم میشود، در نوع غیربرخوردی عواملی مانند کیفیت بد زمین و کفش ورزشکار میتواند به بروز این عارضه منجر شود به طوری که چمنهای مصنوعی غیراستاندارد به دلیل اصطکاک کمتر و چمنهای طبیعی فاقد کیفیت نیز بهدلیل پستی و بلندی میتوانند باعث پارگی رباط صلیبی شوند.
طبق آمارها 56 درصد پارگی رباط صلیبی بدون برخورد به وجود آمده و فرد ورزشکار بهدلایل مختلف دچار این آسیب میشود. توقف_ناگهانی، چرخشهای شدید، حرکت به اطراف وپیچش روی زانو در کنار فرود نامناسب از این دسته عوامل هستند.
در مورد آسیبهای ناشی ازبرخورد هم وارد شدن ضربه به شکل تکل به زانو و تغییر جهت آن در شرایطی که مفصل زانو ثابت است و قابلیت چرخش ندارد، سبب پارگی میشود. از اینرو به ورزشکاران توصیه میکنیم که هنگام دویدن، حرکت خود را ناگهان قطع نکنند و بعد از تصمیم برای ایستادن چند قدمی راه بروند و سپس بایستند.
زمین خوردن مناسب یکی از راههای پیشگیری از پارگی رباط صلیبی است. برخی ورزشکاران به غلط گمان میکنند که اگر خودشان را به هر شکلی نگه دارند تا زمین نخورند، کار خوبی کرده و مانع بروز آسیبدیدگی رباط میشوند، در صورتی که این درست زمین خوردن است که میتواند تا حد زیادی از بروز این آسیب بکاهد. یک فرود درست هنگام پرش هم میتواند عامل مهمی در جلوگیری از آسیب دیدگی رباط صلیبی باشد. ما عموما به ورزشکاران توصیه میکنیم هنگام فرود از روش ژیمناستها الهام بگیرند چرا که ورزشکاران این رشته بهترین شکل فرود را انجام میدهند.
