یاریزان | بهرام مهرپیما _پیشکسوت و صاحب قلم در حوزه ورزش_ فوتبال کردستان به ویژه سنندج این روزها بیش از آنکه در میدان مسابقه دستخوش حواشی باشد، در حاشیه ی نشست ها و اظهارنظرهای پیشکسوتان خود دچار دوگانگی و التهاب شده است. آنچه امروز شاهد آن هستیم، تقابل سلیقه ها، چنددستگی گروهی و گاه فراموشی خط قرمز احترام است؛ فضایی که نه تنها کمکی به اعتلای این رشته نمی کند، بلکه سرمایه ی عظیم تجربه ی پیشکسوتان را به حاشیه میراند.
راویان افتخارات دیروز و معماران هویت فوتبال این خطه، اگر قرار باشد در کشاکش اختلافات شخصی و گروهی، یکدیگر را نادیده بگیرند یا جایگاه یکدیگر را زیر سوال ببرند، طبیعتاً نمی توان انتظار «وفاق» و «دوستی» داشت. چراکه جوهره ی اصلی هر جمع حرفهای، نه در یکسان اندیشی، که در «احترام به تفاوت ها» و «بزرگداشت سابقه» است.
پیشرفت فوتبال کردستان، در گرو آن است که پیشکسوتان، به عنوان ریش سفیدان این عرصه، الگوی مدارا شوند. جامعه ای که جایگاه اخلاقی و فنی همدیگر را محترم نشمرد، هرگز به همدلی برای توسعه نخواهد رسید. بیایید از این تقابل ها عبور کنیم و به جای داوری های حذفی، گفت وگوهای سازنده را جایگزین کنیم. احترام به سوابق، نه به معنای چشم پوشی از نقد، که به معنای نقد کردن با زبانِ بزرگی و رعایت کرامت انسانی است.
اگر امروز سنگِ بنای احترام را کنار بگذاریم، فردا نه تنها جامی برای افتخار نخواهیم داشت، که حتی یادگارهای گذشته را نیز از دست خواهیم داد.
بیایید برای فردای فوتبال کردستان، یکصدا شویم، نه در حرف، که در عمل؛ با پذیرش تنوع نظرات و ارج نهادن به جایگاه یکدیگر و فارغ ازهرگونه خودمحوری ، زیرا کسی نمی تواند خود را مالک و وارث فوتبال کردستان بداند ، فوتبال متعلق به همه است ازآقایان گرفته تا بانوان ، کسانی که قلبا خواهان پیشرفت آن هستند از آن نوجوان فوتبالیست گرفته تا آن شهروند عاشق وعلاقمند به فوتبال که سال ها در حسرت داشتن حداقل یک تیم لیگ دسته یکم بزرگسالان آقایان هستند.
حرف آخر:
فوتبال کردستان در بخش بانوان و آقایان گنجینه هایی از بازیکنان بااخلاق و فنی دارد، ازمربیانی که سال ها تجربه اندوخته اند، از داورانی که درعرصه ملی وبین المللی برای کردستان وایران افتخارآفرین بوده اند (از پیشکسوتان قدیم تا لژیونرهای امروز) اما این گنج، با «منِ»های متکثر، خاک می خورد. تا وقتی که پیشکسوتان به جای «من برترم»، بگویند «ما مسئولیم»، نه تنها فضای دوستی برنمی گردد، بلکه نسل جدید نیز الگوی درستی برای احترام نخواهد داشت و مسیر پیشرفت را طی نخواهیم کرد وهمواره به فوتبال وجوانان این خطه ظلم خواهد شد وسدی در مقابل پیشرفت وترقی آن ها خواهیم بود.
